Lekcja 1

Zasada działania i organizacja pamięci

Każdy sterownik PLC pracuje w kilkuetapowym cyklu. W najogólniejszym przypadku praca sterownika wygląda tak:

Pierwszy etap każdego cyklu to odczytywanie stanów wszystkich wejść sterownika i zapisywanie tychże do wewnętrznej pamięci sterownika.
Drugi etap to wykonanie programu zapisanego w sterowniku. Gdy jakaś instrukcja programu chce odczytać stan któregoś z wejść sterownika, informacja ta nie pochodzi bezpośrednio z wejścia, tylko z miejsca w pamięci, w którym została zapisana w pierwszym etapie. Jeśli instrukcja chce coś zapisać na wyjście sterownika, to informacja do zapisania ląduje w innym obszarze pamięci - na wyjściu nic nie jest zmieniane.
Trzeci etap, to zapisanie na wyjścia sterownika, danych o wyjściach przechowywanych w pamięci sterownika.
Ostatni, czwarty etap, to kontrola wewnętrznego stanu sterownika. Etap ten jest potrzebny ze względów bezpieczeństwa. Jeśli sterownik wykryje jakiś błąd w swym działaniu, może zatrzymać proces, którym steruje i powiadomić operatora alarmem.

W rzeczywistych sterownikach czas trwania każdego z cykli jest zmienny i zależy m. in. od długości programu. W sterowniku symulowanym w tym programie dydaktycznym, każdy cykl pracy trwa dokładnie 10 ms. Oznacza to, że w ciągu sekundy pracy symulacji, program użytkownika wykonywany jest 100 razy.

Z etapowego sposobu działania sterownika wynika, że gdy w programie użytkownika któreś z wyjść modyfikowane jest kilka razy w jednym cyklu, to tak naprawdę na wyjściu sterownika pojawi się ostatnia zapisana wartość. Podobnie czytanie kilka razy z tego samego wejścia ta zawsze tą samą wartość.

W programach dla sterowników PLC pojawia się kilka typów pamięci. Oto one:

Pamięć typu I - przechowuje stany wejść cyfrowych sterownika. Np. czwarte wejście cyfrowe sterownika ma adres %I0004
Pamięć typu Q - przechowuje stany wyjść cyfrowych sterownika. Np. trzecie wyjście cyfrowe sterownika ma adres %Q0003
Pamięć typu AI - przechowuje stany wejść analogowych sterownika. Np. piąte wejście analogowe sterownika ma adres %AI0004
Pamięć typu AQ - przechowuje stany wyjść analogowych sterownika. Np. trzecie wyjście analogowe sterownika ma adres %AQ0003
Pamięć typu R - pamięć ogólnego użytku, służy głównie do przechowywania wewnętrznych danych bloków funkcyjnych. Np. czterdziesta komórka tej pamięci ma adres %R0040
Pamięć typu M - pamięć ogólnego użytku, służy głównie do przechowywania tymczasowych wyników obliczeń. Np. dwudziesta druga komórka tej pamięci ma adres %M0022

Dla wygody użytkowników można zamiast adresu użyć wcześniej zdefiniowanych słów. Jeśli np. pod trzecie wyjście cyfrowe sterownika (adres %Q0003) mamy podłączoną żarówkę, to zamiast wszędzie w programie, gdzie chcemy zapalić lub zgasić żarówkę pisać %Q0003, możemy napisać po prostu ŻARÓWKA. Dokładnie tak samo zrobiliśmy w naszym pierwszym programie. Zamiast pamiętać, że pierwszy z lewej przełącznik ma adres %I0000, użyliśmy słowa BISTAB_1 (pierwszy bistabliny). Tak samo zamiast %Q0000, podaliśmy ŻÓŁTA_1 (pierwsza żółta żarówka). Dzięki takim słownym zastąpieniom wygdniej pisze się programy, a także łatwiej zanalizować ich działanie.

Prawdopodobnie pamiętasz takie okno:

To właśnie w nim wybieramy, o jaki typ pamięci i jaki adres nam w danym przypadku chodzi. To również w nim można wybrać jeden z gotowych "słownych" adresów.

Kliknij tutaj aby przejść dalej.